فرق بین نماز فرض و سنت و دلیل دوبار سجده کردن در نماز چیست

کانال دنیای معلومات
کانال دنیای معلومات
1.8 هزار بار بازدید - 3 سال پیش - بطورخلاصه می گوئیم منظور از
بطورخلاصه می گوئیم منظور از نمازهای فرض آنهایی هستند که از جانب الله جل جلاله، ادای شان بر مسلمانان (به شرط عقل و بلوغ) در وقت معین شان فرض گردانیده شده است. و ترتیب نماز های فرض در شب معراج از جانب الله به حضرت محمد آموزش داده شده است و منظور از نمازهای سنت، آنهایی هستند که ثبوت شان در سنت حضرت رسول صلی الله علیه و سلم انجام گرفته است و آنحضرت علیه السلام بطور همیشگی آنها را ادا فرموده است از این جهت حکم این نمازها، سنت می باشد لذا ادای شان هم به معنی اتباع از آنحضرت بوده و هم دارای اجر اخروی می باشد. دلیل دوبار سجده کردن در نماز چیست زمانی که الله (ج) به فرشتگان عمر کرد که به حضرت ادم سجده کنید تمام فرشتگان سجده کردن بجز ابلیس خداوند (ج) «وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلاَّ إِبْليسَ أَبى‏ وَ اسْتَكْبَرَ وَ كانَ مِنَ الْكافِرينَ» (بقره، 34) ترجمه: هنگامى كه به فرشتگان گفتیم براى آدم سجده كنید، پس همه سجده كردند جز ابلیس كه نافرمانى كرد و تكبر ورزید و از كافران شد. و این سجده که سجده اول است فرض گردید چون فرمان الله است و سجده دوم زمانی رخداد که فرشتگان دیدن ابلیس کافر شد و فرشتگان برای شکر گزاری که کافر نشدن سجده دوم را کردن که این سجده واجب شده است. به دنبال آیات گذشته كه نعمت ‏هاى مادى و معنوى خداوند را بر انسان برشمرد، و خلافت الهى را كه نشانۀ كرامت اوست، بیان نمود؛ این آیه، شرافتى دیگر را مطرح كرده و آن سجده فرشتگان بر آدم به خاطر خلقت اوست. چنانكه از آیات سوره ‏هاى «حجر» و «ص» به دست مى ‏آید، خداوند به هنگام خلقت بشر به فرشتگان فرمود: «فَاِذا سَوَّیْتُهُ وَ نَفَخْتُ فیهِ مِنْ روحى فَقَعوا لَهُ ساجِدین» آن گاه كه آفرینش آدم را كامل ساختم و از روح خودم در او دمیدم، براى او به سجده افتید. البته این سجده، به عنوان پرستش آدم نبود، زیرا پرستش غیر خدا جایز نیست، بلكه فرشتگان بر اساس فرمان الهى، به عنوان اِكرام و احترام، او را سجده كردند؛ و در حقیقت، سجده براى خداوند بود، ولى به خاطر آفرینشِ چنین موجود شریفى به نام انسان. اما ابلیس كه مطابق آیه 50 سوره كهف، از طائفه جن بود، (و به خاطر عبادات بسیار در صفِ فرشتگان قرار گرفته بود)، این دستور الهى را نافرمانى كرد و دچار غرور و تكبر گردید و گمان كرد كه در خلقت، برتر از آدم است و آدم باید بر او سجده كند، نه او بر آدم. او نه تنها در عمل، عصیان و گناه كرد، بلكه از نظر اعتقادى نیز دستور خدا را غیرعادلانه و بدون حكمت دانست و دچار كفر و بى‏ دینى گردید. از این آیه مى ‏آموزیم كه: * عبادت واقعى، آن است كه انسان، در برابر همه دستورات خدا تسلیم باشد، نه آن كه هر دستورى را كه مطابق میلش بود، عمل نماید. ابلیس حاضر بود قرن ‏ها در برابر خداوند سجده كند، امّا لحظه ‏اى بر آدم سجده ننماید. * دور از عدل و انصاف است كه فرشتگان بر انسان سجده كنند، اما انسان در مقابل خدا سجده نكند. * تكبّر در برابر حق، انسان را به كفر و بى ‏دینى مى ‏كشاند. * سجده و خضوع در برابر غیر خدا، اگر به فرمان خدا باشد، نه تنها شرك نیست، بلكه عین توحید است. * لیاقت و شایستگى، از سنّ و سابقه مهم ‏تر است.
3 سال پیش در تاریخ 1400/03/23 منتشر شده است.
1,892 بـار بازدید شده
... بیشتر