دفاع مشروع/شرایط دفاع مشروع/دیه در دفاع مشروع/مهدی حنیور
157 بار بازدید -
3 سال پیش
-
دفاع مشروع :
هر انسانی
دفاع مشروع :
هر انسانی مستحق آن است که در هنگام روبرو شدن با خطر به دفاع از جان و مال و ناموس خود و اشخاصی که دفاع از آن ها واجب است بپردازد. این عمل اصطلاحاً دفاع مشروع خوانده میشود که مضاف بر فقه اسلامی و قانون مجازات اسلامی ایران و قوانین جزایی بقیه ی کشورها در مورد آن اشاراتی داشتند.
احراز دفاع مشروع در قالب یکی از عوامل موجهه ی جرم شرایط خاصی را می طلبد که این موضوع در قانون مجازات اسلامی که در سال ۱۳۹۲ به تصویب رسیده است تغییراتی داشته است. دفاع مشروع در قانون مجازات اسلامی مورد تعریف قرار نگرفته و بیشتر قانون به بیان مصداق های آن و موارد آن پرداخته است. اما با این وجود در مفهوم دفاع مشروع باید گفت به مفهوم حق برطرف نمودن سریع یک خطر فوری می باشد که باید به سرعت انجام شود.
دفاع مشروع
دفاع مشروع
اسباب موجهه ی جرم :
اسباب موجهه ی جرم به دلایلی اطلاق میشود که با احراز آن ها توصیف مجرمانه ی جرم ساقط میشود. به این مفهوم که فعلی که معمولاً جرم تلقی می شده است در شرایط خاص از لحاظ قانونگذار دیگر عنوان مجرمانه ندارد و به سبب گرفتن در قالب یک فعل موجهه جرم نخواهد بود و مجازات نخواهد داشت. در همه ی نظامهای حقوقی جهان و من جمله نظام حقوقی ایران دفاع مشروع از دسته عوامل موجهه ی جرم تلقی میشود.
پس باید بیان داشت که این موضوع خاص نظام حقوقی ایران می باشد و مورد عنایت همه نظامهای حقوقی جهان واقع شده است و در مورد آن بحث گردیده و اعتبار ایجاد این نهاد توصیف مجرمانه دسته گسترده از جرایم ندید گرفته می شود.
شرایط تحقق دفاع مشروع :
در کشور ایران دفاع مشروع پیش از به اجرا در آمدن قانون مجازات اسلامی مصوب سال ۱۳۹۲ در دو دسته از قوانین به شکل خاص رویت می گردید. از جمله ی این موارد کلیات قانون مجازات بود که در ماده ی ۶۱ و ۶۲ قانون مجازات اسلامی جاری بود و دیگر در قوانین پایانی قانون مجازات در باب تعزیرات و جرایم علیه اشخاص اشاره شده بود.
دفاع مشروع چند شرط دارد که باید راجع به این موضوع به بحث پرداخت. شرایط تحقق دفاع مشروع در قانون اخیر و پیشین فرق چندانی با هم ندارند. در واقع شکل کلی شرایط یکی می باشد. اما در نوشتن متن قانون تغییراتی ایجاد شده است. اولین شرط احراز دفاع مشروع آن است که باید در مقابل یک حمله سریع و جدی اتفاق بیفتد که جان و مال و آبروی شخص را مورد آسیب واقع کند و نیز شیوه دیگری برای رفع این حمله وجود نداشته باشد.
بر اساس قانون مجازات اسلامی مصوب سال ۱۳۹۲ در ماده های ۱۵۸ و ۱۵۷ و ۱۵۶ در مورد دفاع مشروع بحث شده است و بر اساس ماده ی ۱۵۶ قانون مذکور مقرر شده اگر شخصی در مقابل دفاع از نفس و عرض و ناموس و مال یا آزادیش تن خود یا دیگری در مقابل هر شکل تجاوز یا آسیب فعلی یا قریب الوقوع با مراعات مراحل دفاع رفتاری را مرتکب شود که بر اساس قانون جرم تلقی شود اگر این شرایط محرز شود دیگر قابل کیفر نخواهد بود.
-این که رفتار ارتکابی به منظور رفع تجاوز یا خطر الزامی باشد.
دوم این که دفاع به شواهد عقلانی و ترس عقلانی استناد یابد.
سوم این که خطر و تجاوز به علت اعمال آگاهانه یا تجاوز خود شخص و دفاع دیگری انجام نشده باشد.
چهارم آن که امکان تمسک به نیروهای دولتی بدون از دست دادن زمان به شکل عملی میسر نباشد و دخالت آن ها اثری در رفع تجاوز و خطر نداشته باشد.
https://www.dadyar.org/%d8%af%d9%81%d8%a7%d8%b9-%d9%85%d8%b4%d8%b1%d9%88%d8%b9-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/
3 سال پیش
در تاریخ 1400/11/12 منتشر شده
است.
157
بـار بازدید شده