جرعه ای از زلال قرآن؛ سوره ی مريم https://www.namasha.com/farshid.akbari
20 بار بازدید -
3 ماه پیش
-
سوره مبارکه مریم ، آیات٢۴تا٢۶
سوره مبارکه مریم ، آیات٢۴تا٢۶
فَنَادَاهَا مِنْ تَحْتِهَا أَلَّا تَحْزَنِي قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا(٢۴)
وَهُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا(٢۵)
فَكُلِي وَاشْرَبِي وَقَرِّي عَيْنًا ۖ فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَٰنِ صَوْمًا فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا(٢۶)
پس، از زيرِ [پاى] او [فرشته] وى را ندا داد كه: غم مدار، پروردگارت زير [پاى] تو چشمه آبى پديد آورده است.(٢۴)
و تنه درخت خرما را به طرف خود [بگير و] بتكان، بر تو خرماى تازه مىريزد.(٢۵)
و بخور و بنوش و ديده روشن دار. پس اگر كسى از آدميان را ديدى، بگوى: «من براى [خداى] رحمان روزه نذر كردهام، و امروز مطلقاً با انسانى سخن نخواهم گفت.»(٢۶)
3 ماه پیش
در تاریخ 1403/02/17 منتشر شده
است.
20
بـار بازدید شده